Instalacje w budownictwie na kierunku inżynieria środowiska

Instalacje w budownictwie na kierunku Inżynieria Środowiska

                                         inżynierskie studia stacjonarne i niestacjonarne

specjalność: Instalacje w budownictwie

I. INFORMACJE O KIERUNKU

            Specjalność Instalacje w budownictwie obejmuje swoim zakresem instalacje mieszczące się wewnątrz budynków mieszkalnych, domach jednorodzinnych, użyteczności publicznej, budynkach i halach przemysłowych i sportowych.

            Nie trzeba nikogo przekonywać że „kołem zamachowym” rozruchu gospodarki krajowej będzie właśnie budownictwo. Nowe rodzaje materiałów, nowe technologie, sposoby ich stosowania i obliczeń konstrukcyjnych oraz możliwości zastosowań, wymagają konieczności kształcenia nowych kadr. Zmieniły się także normy i akty prawne związane z budownictwem, w tym szczególnie dotyczące instalacji i sieci każdego rodzaju.      

            Te nowe uwarunkowania dla tego typu zawodu wymuszają poszukiwania różnorodnych form zdobywania i uzupełniania wiedzy, czy zdobycia jeszcze jednego bardzo atrakcyjnego zawodu.

            Kwalifikacje zdobyte w toku kształcenia dają gwarancję pełnej realizacji zadań zawodowych w projektowaniu, wykonawstwie, jak i nadzorze, a także i to może najważniejsze pozwalają pełnić funkcje eksploatorów i administratorów zasobów wewnątrz budowlanych.

Proces kształcenia jest jednocześnie tak opracowany, że pozwala na uruchomienie i prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Ułożona siatka przedmiotów wraz z odbytą praktyką daje praktycznie gwarancję zatrudnienia, a z odbytym stażem daje szanse ubiegania się o uprawnienia  do wykonywania projektów, nadzoru nad wykonawstwem i eksploatacją instalacji sanitarnych, grzewczych, elektrycznych i gazowych oraz o uprawnienia budowlane.

II. WYMAGANIA OGÓLNE

Kształcenie na kierunku inżynieria środowiska, specjalność instalacje w budownictwie jest ściśle podporządkowane wytycznym kształcenia określonym w Polskiej Ramie Kwalifikacji i kończy się tytułem zawodowym inżynier na poziomie szóstym Polskiej Ramy Kwalifikacji. Studia I stopnia obejmują 7 semestrów zajęć oraz 24 tygodnie praktyk zawodowych.

Kształcenie odbywa się według profilu praktycznego i odpowiada potrzebom rynku pracy, nastawionym na wykwalifikowaną kadrę ze specjalistycznym przygotowaniem inżynierskim. Zakładane efekty uczenia się sformułowane zostały w taki sposób, aby były kompatybilne ze zmieniającymi się potrzebami rynku pracy. W ramach praktyk studenci mają możliwość zdobycia praktycznych umiejętności związanych z wykonywaniem przyszłego zawodu.

III. SYLWETKA ABSOLWENTA

Absolwent studiów posiada wiedzę matematyczną, przyrodniczą i techniczną oraz zna zagadnienia z zakresu zjawisk i procesów zachodzących w atmosferze z uwzględnieniem zasad działania, projektowania i stosowania urządzeń i technologii chroniących powietrze atmosferyczne i powierzchnię Ziemi. Ma także wiedzę z zakresu gospodarki odpadami i ochrony wód. Zna podstawowe zagadnienia prawne i ekonomiczne w ochronie środowiska. Jest przygotowany do eksploatacji, projektowania i stosowania instalacji sanitarnych, systemów grzewczych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych. Ćwiczenia projektowe ujęte w planie studiów pozwolą nabyć absolwentowi praktycznych umiejętności potrzebnych do projektowania, wykonawstwa i eksploatacji urządzeń i obiektów technicznych. Absolwent posiada również wiedzę w zakresie rozwiązywania problemów o charakterze projektowym, inwestycyjnym i eksploatacyjnym dotyczącym urządzeń, instalacji oraz obiektów służących do kształtowania i ochrony środowiska.

Absolwenci kierunku inżynieria środowiska są przygotowani do podjęcia pracy w firmach, instytucjach z branży budowlanej i instalacyjnej, m.in.: w przedsiębiorstwach wodno-kanalizacyjnych, firmach zajmujących się projektowaniem i wykonywaniem instalacji wodnych, wentylacyjnych, ogrzewania, kanalizacji sanitarnych, na oczyszczalniach ścieków, czy w instytucjach państwowych, np. powiatowym inspektoracie nadzoru budowlanego.

Absolwenci kierunku inżynieria środowiska w zakresie instalacji w budownictwie są przygotowani do podjęcia studiów II stopnia oraz studiów podyplomowych.

Po odbyciu praktyki związanej z uzyskanym wykształceniem, absolwent może się ubiegać o uzyskanie stosownych uprawnień w Izbie Budowlanej. Specjaliści z takimi uprawnieniami w chwili obecnej na rynku pracy są bardzo poszukiwani.

IV KADRA DYDAKTYCZNA

Kadra naukowo-dydaktyczna zatrudniona na kierunku inżynieria środowiska zarówno na podstawie umowy o pracę jak i umowy zlecenie posiada znaczący dorobek naukowy, dydaktyczny a także wieloletnie doświadczenie praktyczne. Kwalifikacje naukowe i dydaktyczne oraz bogate doświadczenie zawodowe nauczycieli akademickich prowadzących zajęcia na ocenianym kierunku są jednoznaczne i adekwatne do efektów uczenia się w dziedzinie nauk technicznych, dyscypliny naukowej inżynieria środowiska.

Kadrę dydaktyczną kierunku inżynieria środowiska tworzą:

  1. Dr hab. Marek Zawilski
  2. Dr hab. Maciej Urbaniak 
  3. Dr inż. Maciej Wesołowski
  4. Dr inż. Joanna Kazanowska
  5. Dr Krzysztof Wojciszyn
  6. Dr inż. Oleksander Pryimak
  7. Dr inż. Tomasz Białobłocki
  8. Dr Zbigniew Kobyliński
  9. Mgr inż. Arkadiusz Olesiński
  10. Mgr inż. Robert Przewłocki
  11. Mgr inż. Łukasz Stępniak
  12. Mgr Nina Ślęzak
  13. Mgr Grażyna Kalbarczyk

V. CHARAKTERYSTYKA PROGRAMU

       Program studiów na studiach pierwszego stopnia na kierunku inżynieria środowiska o profilu praktycznym w naszej Uczelni stanowi spójną całość, przygotowaną w ten sposób, aby umożliwić studentom kierunku osiągnięcie wszystkich zakładanych efektów uczenia się oraz zdobycie pracy, w której wiedza, umiejętności i kompetencje społeczne uzyskane w trakcie studiów, mogłyby być właściwie i pożytecznie wykorzystane.

Wszystkie przedmioty znajdujące się w programie studiów realizowane są w dwóch formach: zajęć teoretycznych i zajęć praktycznych. Obydwie formy dzielą się dodatkowo na, wymienione w sylabusie, różne rodzaje zajęć, wybierane przez prowadzących w zależności od tego jakiego rodzaju efekty uczenia się mają być osiągane. Wśród zajęć praktycznych dominują ćwiczenia projektowe i laboratoria. Poza tym występuje praca w grupach, dyskusja, analiza przypadku itd.

Plan studiów spełnia wymagania dla profilu praktycznego, w związku z tym co najmniej 50 % punktów ECTS przypada za zajęcia kształtujące umiejętności praktyczne. Obecnie na 213 punktów ECTW (100 procent) za zajęcia praktyczne student może uzyskać 125,4 punktów co stanowi 58,9%.

Szczegółowy program kierunku geodezja i kartografia, I stopień znajduje się w zakładce Uczelnia/Dokumenty/Wydziałowe.